07 grudnia 2007
Celem metody Centrum Aktywności Lokalnej (CAL) jest obudzenie ludzi do działania w swoim najbliższym otoczeniu, aktywizowanie społeczności, a także tworzenie poczucia przynależności do danego miejsca i lokalnej grupy. CAL to także angażowanie lokalnych instytucji w celu wspólnej pracy dla dobra najbliższego otoczenia. Centrum "OPUS" od kilku lat wdraża metodę CAL w regionie.
Od 2003 roku realizujemy program Centrum Aktywności Lokalnej w ośrodkach pomocy społecznej. Metoda polega na realizacji zasady „pomóżmy ludziom, żeby pomogli sobie sami”. Uczestnicy projektu stosują środowiskową metodę pomocy społecznej. Pracują w miejscu swojej pracy, angażują mieszkańców. Wydaje się uzasadnione, żeby metodę CAL wprowadzać do różnych instytucji pozarządowych i publicznych. Pozwala to na szeroką koalicję na rzecz rozwiązywania problemów społecznych.
CAL to pewien sposób myślenia o rozwoju społecznym. Rozwoju społecznym,
który rozpatrywany jest całościowo. Oznacza to, iż pracując metodą CAL nie
koncentrujemy się na jednym obszarze działania, np. ekologii czy kulturze, a
staramy się patrzeć szerzej na problemy danego środowiska lokalnego.
Drugą ważną zasadą metody jest to, iż CAL przede wszystkim ma odpowiadać
potrzebom ludzi. Dlatego też jedną z najważniejszych działań metody jest
realizowanie działań na rzecz środowiska przy zaangażowaniu mieszkańców danego
terytorium. Stąd też często CAL utożsamiany jest z metodą budzenia aktywności
lokalnej w celu samoorganizacji w rozwiązywaniu problemów danej społeczności.
Do efektywnej pracy lokalnej potrzeba nam jednak wielu instytucji, które to środowisko znają, i w którym działają. Wiele osób jednak powątpiewa w możliwość pozyskania partnerów zdając sobie sprawę, iż nieczęsto instytucje są skore do współpracy, a nierzadko część z nich przejawia do niej zwykłą niechęć. Dlatego też jeśli myślimy o pracy partnerskiej na rzecz rozwoju lokalnego niezbędna jest na wstępie...
Analiza Środowiska Problemu
To dzięki niej będziemy w stanie zbadać otoczenie i zidentyfikować instytucje sprzyjające naszym działaniom, jak i te które mogą naszą aktywność hamować. Analiza środowiska problemu będzie podstawą do określenia ludzi i instytucji, które chcielibyśmy pozyskać dla tworzonego przez nas partnerstwa. Rozpatrując kryteria wyboru powinniśmy w szczególności zwrócić uwagę:
* Jaki jest status prawny instytucji, która chcemy współpracować
* Jaki ma cele i w jaki sposób je realizuje
* Co może wnieść w pracę grupową
* Ile może zyskać uczestnicząc w pracach partnerstwa
Równie istotny co identyfikacja sojuszników jest poznanie przeciwników naszych działań. Oni również dostarczyć nam mogą sporo informacji, które zaprocentują przy przyszłej pracy partnerstwa. To dzięki nim możemy poznać zarzuty odnośnie naszych działań, dowiemy się w jaki sposób oni postrzegają dany problem.
Kiedy podejmiemy decyzję kto będzie wchodził w skład naszej grupy partnerskiej powinniśmy zorganizować spotkanie, na którym przedstawiciele zaproszonych instytucji:
* Poznają swoje działania i programy
* Ustalą zasady pracy grupy i obowiązujące reguły
* Wyznaczą cel do którego chcą dążyć
* Zastanowią się czego potrzebują do jego osiągnięcia
* Poznają swoje zdanie na temat głównego problemu
Do rozpoczęcia konkretnej pracy i realizacji pomysłów konieczne będą cykliczne spotkania, na których krok po kroku uczestnicy budować będą wzajemne zaufanie, które będzie podstawą współpracy. Tworząc grupę partnerską trzeba mieć przecież na uwadze, iż w jej skład wchodzić będą osoby, z różnymi opiniami i różnorodnymi charakterami. To oczywiście może i będzie mieć wpływ na skuteczność partnerstwa, ale należy również zdawać sobie sprawę, iż mogą wystąpić problemy w konsolidacji rozbieżnych opinii. Organizacje mogą mieć przecież różne spojrzenie na ten sam problem i niekoniecznie łatwo akceptować inną od swojej metodykę pracy. Z drugiej strony organizacje te mogą się idealnie uzupełniać oferując swoje pomysły, dzieląc się doświadczeniami.
Analiza Środowiska ProblemuTo dzięki niej będziemy w stanie zbadać otoczenie i zidentyfikować instytucje sprzyjające naszym działaniom, jak i te które mogą naszą aktywność hamować. Analiza środowiska problemu będzie podstawą do określenia ludzi i instytucji, które chcielibyśmy pozyskać dla tworzonego przez nas partnerstwa. Rozpatrując kryteria wyboru powinniśmy w szczególności zwrócić uwagę:
* Jaki jest status prawny instytucji, która chcemy współpracować
* Jaki ma cele i w jaki sposób je realizuje
* Co może wnieść w pracę grupową
* Ile może zyskać uczestnicząc w pracach partnerstwa
Równie istotny co identyfikacja sojuszników jest poznanie przeciwników naszych działań. Oni również dostarczyć nam mogą sporo informacji, które zaprocentują przy przyszłej pracy partnerstwa. To dzięki nim możemy poznać zarzuty odnośnie naszych działań, dowiemy się w jaki sposób oni postrzegają dany problem.
Kiedy podejmiemy decyzję kto będzie wchodził w skład naszej grupy partnerskiej powinniśmy zorganizować spotkanie, na którym przedstawiciele zaproszonych instytucji:
* Poznają swoje działania i programy
* Ustalą zasady pracy grupy i obowiązujące reguły
* Wyznaczą cel do którego chcą dążyć
* Zastanowią się czego potrzebują do jego osiągnięcia
* Poznają swoje zdanie na temat głównego problemu
Do rozpoczęcia konkretnej pracy i realizacji pomysłów konieczne będą cykliczne spotkania, na których krok po kroku uczestnicy budować będą wzajemne zaufanie, które będzie podstawą współpracy. Tworząc grupę partnerską trzeba mieć przecież na uwadze, iż w jej skład wchodzić będą osoby, z różnymi opiniami i różnorodnymi charakterami. To oczywiście może i będzie mieć wpływ na skuteczność partnerstwa, ale należy również zdawać sobie sprawę, iż mogą wystąpić problemy w konsolidacji rozbieżnych opinii. Organizacje mogą mieć przecież różne spojrzenie na ten sam problem i niekoniecznie łatwo akceptować inną od swojej metodykę pracy. Z drugiej strony organizacje te mogą się idealnie uzupełniać oferując swoje pomysły, dzieląc się doświadczeniami.
